مؤسّسهی مطالعات اسماعیلی (IIS) این هفته از پژوهشگران برجستهی یهودیّت، مسیحیّت و اسلام اوّلیّه در مرکز آقاخان استقبال کرد. این کنفرانس دو روزه با عنوان « پیش از «جستجوی خوشبختی»: شکوفایی عاطفی در یهودیّت، مسیحیّت و اسلام اوّلیّه » در روزهای سهشنبه ۷ و چهارشنبه ۸ ژوئیه ۲۰۲۶ برگزار شد.
دکتر کارن باوئر ، دانشیار مطالعات قرآنی در مؤسّسهی مطالعات اسماعیلی، این کنفرانس را به همراه از و از برگزار کرد. این رویداد را با همکاری مؤسّسهی مطالعات اسماعیلی و با حمایت بیشتر برگزار کرد.
قبل از جستجوی شادی و خوشبختی
شادی و رفاه امروزه از موضوعات پرطرفدار هستند. با این حال، تاریخچهی آنها بسیار کمتر مورد مطالعه و درک قرار گرفته است. در دنیای انگلیسی زبان، شادی اکنون به طور گسترده به عنوان یک احساس مثبت و یک ارزش مثبت - چیزی که باید به طور فعّال دنبال شود - تلقّی میشود. با این حال، این ارتباط از نظر تاریخی مشروط است.
معنا و جایگاه اخلاقی شادی مدّتهاست که مورد بحث قرار گرفته است. متفکّران دینی اوّلیه رابطهی بین فضیلت، حالت خوب بودن، و لذّت، احساس خوبی، را بررسی کردهاند. با وجود علاقهی روزافزون علمی به تاریخ شادی، مطالعات تطبیقی آرمانهای عاطفی بین سنّتهای دینی به طرز شگفتآوری نادر است. این کنفرانس مستقیماً به این سؤال پرداخت. متخصّصان اندیشههای اوّلیهی یهودی، مسیحی و اسلامی، پیش از آنکه جستجوی شادی در فرهنگ غربی غالب شود، به بررسی معنای شکوفایی پرداختند.
What the conference explored
شرکتکنندگان بررسی کردند که چگونه آرمانهای شکوفایی عاطفی در طول زمان در هر سنّت شکل گرفتهاند. آنها همچنین بررسی کردند که چگونه این آرمانها در جوامع مذهبی با یکدیگر تلاقی و تأثیر میگذارند و کدام کارکردهای اجتماعی و اخلاقی را ایفا میکنند. مضامین شامل فضیلت، اخلاق و زندگی خوب؛ نقش عواطف در رشد اخلاقی و معنوی؛ و درک دینی از لذّت، میل، شادی و رضایت بود.
سخنرانان همچنین بررسی کردند که چگونه این دیدگاههای تاریخی به گفتگوهای معاصر در مورد شادی، رضایت و وضعیّت انسان کمک میکند. بنابراین، این کنفرانس سهم قابل توجّهی در مطالعهی میانرشتهای رفاه انسان داشت و تاریخ فکری غنی و کمتر مطالعهشدهای را روشن کرد.
سخنران کلیدی و دیگر سخنرانان
، مورّخ برجستهی ایدهی شادی، سخنرانی اصلی را ایراد کرد. برنامهی گستردهتر شامل ارائههای پژوهشی و میزگردهایی از پژوهشگرانی از مؤسّسات سراسر آمریکای شمالی، اروپا، غرب آسیا و شرق آسیا بود.
مشارکتکنندگان شامل اندرو کریسلیپ، دیوید لمبرت، اِرِز دِگولان، ایاد ابوعلی، جولیا برِی، هان هسین لیو، هاوا تیروش-ساموئلسون، کاترین هاکی، کاترینا هایدن، کایلی کراب، نانسی خالِک و سارا کیپفر، به همراه سه برگزارکننده بودند. این پژوهشگران رشتههایی مانند مطالعات دینی، تاریخ، الهیّات و فلسفه را در بر میگیرند.
درباری برگزارکنندگان
دکتر کارن باوئر در مورد قرآن و تاریخ پذیرش آن، زنان و جنسیّت در قرآن و اندیشهی اسلامی و تاریخ احساسات تحقیق میکند. از جمله آثار او میتوان به «زنان، خانوادهها و آخرت در قرآن: حمایت از تقوا» (انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۲۳، با همکاری فراس حمزه) و » (انتشارات دانشگاه کمبریج، ۲۰۱۵) اشاره کرد.
دانشیار زبان عبری باستان و تاریخ احساسات در است. تحقیقات او بر احساسات و تاریخ «خود» در ادبیّات یهودیّت باستان متأخّر متمرکز است. کتاب او » (انتشارات دانشگاه کمبریج، ۲۰۱۷) سهم کلیدی در این زمینه دارد.
استادیار تاریخ کلیسا در در سئول است. تحقیقات او بر اساس مطالب باستانشناسی و منابع متنی به زبانهای یونانی، سریانی و قبطی مربوط به تاریخ اجتماعی مسیحیّت اوّلیه در غرب آسیا است. اوّلین کتاب او، ، در سال ۲۰۲۵ توسّط انتشارات دانشگاه کالیفرنیا منتشر شد.
